Tijdlijn

Tijdlijn In bewerking
Tijdens onze speurtocht naar informatie omtrent de Huisselingse geschiedenis zijn we heel veel leuke anekdotes en aantekeningen tegengekomen. Vele van deze aantekeningen zijn in het verleden opgetekend door wijlen Henri Elemans. Hieronder een overzicht van interessante onderwerpen met betrekking op de Huisselingse geschiedenis. De bedoeling is dat de lijst nog wordt aangevuld.

In 1878:
In 1944 overleed Piet van Aar en hij was toen 82 jaar oud. Toen Piet 16 jaar oud was (dus in 1878) heerste er alhier een ernstige ziekte onder het rundvee en de varkens (de pest). Al het vee ging dood en er was grote armoede onder de boeren en zelfs een boer als de oude Celles Kocken (op Den Ubberik) had er bijna zijn ondergang aan te wijten. De toenmalige pastoor van Huisseling riep de mensen op tot gebed. Negen dagen lang werd er ’s avonds het rozenhoedje gebeden met de Litanie van de Heilige Eligius en negen Onze Vaders en Weesgegroeten ter eere van deze heilige. En zie: de ziekte verdween. In 1965 waren zoon en schoondochter Drikus en Nelleke van Aar-van Haren dit nog niet vergeten en bidden zij iedere avond nog het rozenhoedje met de Litanie van Maria en Eligius + de negen Onze Vaders en Weesgegroeten!
Ook weten zij nog van de oude Piet te vertellen dat hier vroeger het Sint Luciafeest van Ravenstein (13 december) werd gevierd; tot aan het bruggetje in de Grotestraat. Men ging dan te Ravenstein ter kerke en vierde deze dag als zondag. Dit ter herinnering aan de trek van de vroegere processie ter ere van Sint Lucia van Ravenstein tot aan de brug alhier. Die brug zal er toen nog wel niet geweest zijn. De weg tussen de Meerstraat en de Hamstraat bestond toen nog niet… De Sint Luciaprocessie werd in 1935 voor het eerst sinds twee eeuwen weer gehouden.

Huisseling.nl; Luciaprocessie in Ravenstein, 1935

In 1886:
Gratificatie voor A. van der Weijden (veldwachter) voor het toezicht houden op de nachtwachten.

In 1887:
Er zijn twee mandemakerijen.
Drie personen met typhus, vijf personen ziek, drie daaraan bezweken.

In 1897:
De raad stelt bij besluit een schoollokaal beschikbaar voor landbouwcursus.

In 1903:
Johannes van Houtert tot veldwachter benoemd als opvolger van Anton Gijsbers. Van Houtert was koren aan het maaien in Duitsland toen hij het nieuws hoorde en smeet zijn zicht in de sloot en ging meteen op Huisseling aan.

In 1904:
Bij de Brandassurantie is een verzekerd bedrag van 3,3 miljoen gulden.
Premie inkomsten: ƒ 47.515,88 ½
Schades: ƒ 34.955,27
Winst: ƒ 11.261,47
Reserve: ƒ 67.737,95
Verzekerde som circa 17 ½ miljoen gulden!

De voormalige algemene begraafplaats aan de Graafsestraat te Huisseling


De gemeentelijke begraafplaats bedraagt 60 m2 (Erfsestraat).
De burgemeester is Gerardus Johannes Franciscus van den Oever (die tevens wethouder is in Ravenstein), de secretaris is Albertus van de Wiel.

In 1906:
Mejuffrouw J.E. Dekkers is onderwijzeres (Gratificatie 50 gulden per jaar). Zij is in 1905 benoemd.
Door de boterij Sint Isidorus worden wekelijks grote hoeveelheden natuurboter afgeleverd aan de Noord-Brabantse Landbouwmijn te Eindhoven.
De exportslagerij van Th. van de Rijdt verzend in de wintermaanden wekelijks geslachte jonge varkens naar Londen.

In 1907:
Albertus van de Wiel opnieuw gekozen.
Vet jaar: Er kan gespaard worden!

In 1908:
“Hoe langer men den Jongeling van de zware boerenarbeid terughoudt, hoe moeilijker het zijn zal hem daaraan te gewennen.”
Gebrek aan dienstboden.

In 1909:
Oprichten meisjespensionaten van de Boerenbond met als grondslag Godsdienstig-zedelijk onderricht, verbonden met huishoudelijk onderricht als kunnen breien, naaien, stoppen, verstellen, ondergoed maken, enz., enz. Wij weten immers allen dat de taak die op de boerin als toekomstige huismoeders rust niet gering is, omdat zij gevormd moet worden tot een verstandige godsdienstige vrouw, in staat als boerin, echtgenote en moeder haar plichten naar behoren ter vervullen…
Oprichting Ezelsverzekering in Herpen. Na 1,5 jaar ondergebracht bij de Paardenverzekering.

In 1910:
Koud en nat jaar! De boterprijzen waren uitstekend. De Zuivelbond is opgeheven om plaats te maken voor nieuwen…
Gevaren waaraan de jeugd bloot staat: “Spoor, tram en fiets; brengen den eenvoudigsten boer in een afgelegen gehucht voortdurend in aanraking met de zedeloosheid en onverschilligheid dezer wereld en deze is er op uit om door haar vermakelijkheid door boeken en bladen allen & alles mede te slepen in den stroom des verderfs!”
Goed onderwezen mannen zijn ook nodig voor een goed draaiende vereniging… De boeren hebben veel geleerd over landbouw en veeteelt, maar zij kunnen zichzelf niet regeren, zij kennen niet voldoende de aard, de doelstelling, de werk en het nut der vereniging. Wij zullen scholen en patronaten steunen.

Albertus van de Wiel is de burgemeester en secretaris; G.M. Coenen is de ontvanger van de gemeente. Afzonderlijke kassen voor Huisseling en Neerloon.

In 1912:
De Stierhouderij in Huisseling krijgt 30 gulden subsidie van de NCB.
De Brandassurantie keert ƒ 40.000,00 aan schade uit, vorig jaar was dat ƒ 98.875,00. De winst bedraagt ƒ 60.000,00!
De weg van Ravenstein via Huisseling naar Herpen wordt qua kosten voor het onderhoud naar rato per plaats verdeeld als 2/9, 4/9 en 3/9. Plan tot verharding van de gemeenschappelijke kunstwegen van Ravenstein via Huisseling naar Herpen.
Alleen pompwater is helder en smakelijk. Wel ijzerhoudend!
Raadsbesluit voor de bouw van een nieuwe openbare school met onderwijzerswoning in Neerloon op 9 maart 1912.

De openbare lagere school te Neerloon. Bron: Fam. Van Heumen-van Aar?


Aankoop nieuw torenuurwerk op 30 oktober 1912.
Er zijn 850 inwoners, waarvan 411 mannelijk en 439 vrouwelijk.

In 1914:
Er zijn in Huisseling 165 leden van de NCB en 38 abonnementen op het Weekblad N.C.B.
De gemeente Ravenstein laat de ‘Stationsweg’ verharden en aanwalsen met deklagen van steenslag.

In 1915:
In Huisseling is 1 landbouwcursus met 15 leerlingen.

In 1916:
Voorgesteld om cursus voor zaakvoerders in te stellen.

In 1917:
Kapelaan Kitslaar van Berghem beveelt het Wit-Gele Kruis voor de kinderverpleging. Hij spreekt over de vele kindersterften: “Oorzaak zware en veelvuldige arbeid van de boerinnen, mede als gevolg van schaarste en dure arbeidskrachten en van de hoge pachtprijzen. Dus is ziekenverpleging en moedercursussen ten zeerste aan te bevelen. Maar meer nog de verbetering van de levenstoestand.”

Per 1 november is de zuivelfabriek in werking gesteld. De handkrachten zijn stopgezet door burgemeester Frans Caners.
Wegens gebrek aan kunstlicht en kolenschaarste wordt deze winter geen herhalingsonderwijs gegeven (1917-1918).
Nog altijd 18 meter straat + bomen in eigendom-onderhoud van burgemeester A.A.C.F. van Claarenbeek (Doolhof-Contre Escarpe-Stationssingel) .

In 1920:
Tijdschrift ‘De Geit’. Alle arbeiders moeten 1 of meer geiten hebben. De geit is de koe van de kleine man. Het bevorderd een gezond en gelukkig leven, meer orde en huiselijkheid, meer Godsdienstzin.
De Bruijckdijk in Huisseling is met keien bestraat.

In 1921:
Nieuwe Katholieke begraafplaats aan de Hamstraat met een oppervlakte van 1240 m2.

In 1922:
Aansluiting van Huisseling op het elektrisch net van de PNEM. Met ingang van 15 november zijn de straten elektrisch verlicht.

In 1923:
De gemeente Huisseling wordt opgeheven en wordt samen met Deursen-Dennenburg en Dieden-Demen-Langel bij Ravenstein gevoegd. Op 16 augustus is de installatie van de nieuwe raad.
Voorgenomen opheffing van de scholen in Huisseling, Neerloon en Dennenburg.

In 1925:
Op 15 oktober wordt in principe besloten een woonwagenkamp aan te wijzen op het aan de gemeente toebehorende perceel weiland ‘De Grinten’ aan de Zwarteweg, in de nabijheid van de spoorwegovergang naar Deursen/Neerlangel. Tevens wordt een voorstel gedaan om de politieagenten een beloning te verschaffen in het voorkomen van de vele kippendiefstallen.
Op 30 september worden de Gemeentelijke Kunstwegen van Ravenstein en Herpen in beheer en onderhoud overgenomen door de provincie. Ook de Grotestraat valt hieronder.

In 1928:
Op 28 maart goedkeuring door Gedeputeerde Staten waarbij opheffing wordt bevolen voor de ppenbare lagere scholen te Neerloon en Huisseling. Op 10 oktober goedkeuring voor de onderhandse verkoop van de school en schoolhuis in Huisseling.

In 1930:
De beide Doolhoven (Contre Escarpe) in onderhoud bij Mej. E. van Claarenbeek te Ravenstein.

In 1943:
De Kerkstraat (huidige hoek Woordstraat/Hamstraat) wordt met straatkeien bestraat. In de Meerkes worden metalen windmolentjes geplaatst om water te pompen (er staan er nu nog in Dennenburg aan de Dorpenweg en op de Groenendijk). (Henri Elemans)

1940-1944:
Muziek was in de oorlog verboden, maar de jeugd zorgde zelf wel voor vermaak. In de deel bij Gerrits draaide Franz Huth op de grammofoon en er werd dan gedanst (’43-’44). Pastoor Van den Heuvel las van de preekstoel dat dat niet meer mocht, want “het gaf gen pas”. (Jan Coenen)
In 1944 moesten de boeren al het prikkeldraad inleveren voor de wapenindustrie. In september 1944 werd op de Roestert (stuk grond aan de Lange Del) een bevrijdingsfeest georganiseerd door Til Arts-Schamp en Piet Coraij. De drank bestond uit het hele jaar opgespaarde limonade en vruchten. Het werd getapt uit grote ketels. Verder werd er in de feesttent gedanst op muziek. Jo en Pieta van Uden-van Aar hebben geholpen met de drank. Er werd ook entree gevraagd, maar achteraf wist men niet wat ze met al dat geld aan moesten. het werd geschonken aan een goed doel.

In 1944 heeft men een goederentrein laten ontsporen door de rails los te draaien. Het treinverkeer was gestremd, zodat gevangenen vanuit Vught niet meer naar Duitsland vervoerd konden worden. Een enorme ravage was het gevolg, maar er was gelukkig niemand gewond. Duitse soldaten kwamen Huisseling binnen, doorzochten de hooizolder van Frans Princen, een van schrik vluchtende ‘Vos’ werd meegenomen voor verhoor naar Oss, maar werd weer vrijgelaten. Gelukkig is er toen niemand gefusilleerd en is het dorp niet beschoten of platgebrand.

Tijdens het bombardement op de spoorbrug in Ravenstein vlogen de ruiten van de jongensschool uit de ramen, waarna de glasscherven rechtop in de tafeltjes stonden. Op dat moment hadden de kinderen gewoon les!

Jan Elemans (Dzn) ging met een aantal Huisselingse vrienden op de fiets kijken naar de landing van de parachutisten bij de Graafse brug. Hij kreeg daar een voorraadkist aan een parachute op zijn voet. Hij werd naar het hospitaal in Grave gebracht. Ook Jan Coenen raakte gewond; hij werd met paard en kar ’s avonds naar het Sint Annaziekenhuis in Oss gebracht. De fiets waar beiden op zaten was compleet verwoest. Jan Elemans loopt sindsdien een beetje mank.

De in Deursen geboren Ben Arts (zijn vader was destijds stationschef en het gezin woonde bij het station. Later verhuisden zij naar Herpen) was tijdens de oorlog als ‘Hein de Leeuw’ actief in het verzet. Hij speelde een grote rol bij de oprichting van de stoottroepen en ‘tentoonspreidde’ geloof, moed, trouw en loyaliteit aan de mensen die tussen wal en schip waren geraakt. Ben was voor de oorlog notarisklerk in Schaijk en studeerde ook voor notaris. Hij combineerde zijn baan als klerk met een part-time functie als secretaris van de gemeente Herpen. Op 24 januari werd hij officieel tot ambtenaar benoemd. Met de samenvoeging van de gemeenten Herpen en Ravenstein in 1941 werd Ben waarnemend secretaris van de nieuwe gemeente Ravenstein. Op 1 januari 1967 neemt hij de functie gemeentesecretaris over van Frans Pouels. Ben was getrouwd met een dochter van de laatste burgemeester van de gemeente Herpen, namelijk .?. van der Sijp.

In 1962:
Er viel in dit jaar zoveel sneeuw, dat de bomen die geplant waren langs de weg naar Herpen alle sneeuw tot een ondoordringbare muur maakte. (Anton van Grunsven)

In de strenge winter van 1962 was de weg in Huisseling bij Den Dam geblokkeerd door sneeuwduinen. Deze carnavalswagen verwijst naar de rivaliserende verhouding tussen Herpen en Ravenstein. Bron: Fam. Van Wijchen

In 1963:
Aanleg ondergronds lichtnet in Huisseling. (Henri Elemans)

1979
In 1979 vliegt er over de Huisselingse kerk een zeppelin van Good Year. Het hoe en waarom van deze zeppelin en of er nog spannende verhalen over te vertellen zijn is ons onbekend. De foto troffen we aan tijdens de zoektocht voor het boek.

Huisseling.nl; De zeppelin boven Huisseling, 1979

In 1983:
In de nacht van zaterdag op zondag 7 oktober worden aan de Boschakker negen konijnen op beestachtige wijze afgemaakt. De daders zijn met auto’s gekomen en zij hebben de konijnen uit de hokken gehaald. Van één konijn werd de kop afgerukt en van een andere werden de lendenen gebroken en van 7 andere de ruggenwervels. De politie houdt het op een wraakactie.

1987
In 1987 wordt overgegaan van afvalinzameling in vuilniszakken naar minicontainers. De zogenaamde ‘Kliko’. Het gemak dient de mens en zodoende komt vanaf 1991 ook een minicontainer voor groenafval.

1989
Aansluiting op de Centrale Antenne Inrichting van Schaijk (via Huisseling) volgt in februari 1989. Vanaf nu is er ook scherp beeld beschikbaar voor inwoners Huisseling en omgeving. In november 1991 volgt de aansluiting van Omroep Walraven op de kabel in Ravenstein, Herpen en Huisseling. De lokale omroep is een nieuw initiatief van enkele ondernemende Herpenaren en Ravensteiners. De bedoeling is om een kabelkrant te verzorgen met nieuwsberichten van onder andere verenigingen en organisaties. Ook zullen er tv-uitzendingen worden gemaakt. De eerste uitzendingen vinden plaats vanuit de kelder van het huis van Cor van den Oever in Herpen.

Zonder datum:
De fiets werd gezien als het verderf voor de jeugd, omdat zij in aanraking kwam met de ‘verkeerde’ buitenwereld. Het was al helemaal slecht als een vrouw zich op een fiets begaf! Pater Van den Elsen schreef: “Voor een boerendochter is niets zo verderfelijk als het vrije verkeer met de grote wereld”; en pastoor Vink heeft gezegd: “Jou zeg ik geen goeie dag meer, want ik heb je zien fietsen”.

Wanneer er vroeger onder de ouderen van het dorp nog een sterfgeval viel te verwachten dan zei Drikus Elemans altijd “Hangt d’n hoed nog mar nie an de kapstok.”; Met andere woorden: Die hoed kun je snel weer eens nodig hebben. Vroeger droegen de mannen namelijk tijdens een begrafenis een (hoge) zwarte hoed.

Een andere Huisselingse uitdrukking is wel “De geit is over de wis!” Geiten en koeien stonden vastgebonden langs de straat of op een stukje gras, om te grazen. Het touw waarmee zij vast stonden zat aan een soort halsband gemaakt van wilgentenen (wilg=wis). Wanneer het dier het voor elkaar kreeg om met één poot door de halsband te stappen (De geit is over de wis), dan had je als eigenaar een groot probleem. Loskrijgen was erg lastig (als je al op tijd was om het beest te redden). Dit voorval kon gebeuren als de halsband te ruim was.

Het ‘Huisselingse betongaas’, kwam na de oorlog van het vliegveld Keent. Dit gaas werd daar gebruikt als bodemgaas om de ondergrond van de start- en landingsbaan mee te verstevigen. Het werd officieel Engels gaas genoemd en was een soort betongaas met een wiebervormige maas. Na de oorlog werd het gaas voornamelijk gebruikt voor afrasteringen.

Dorpstimmerman Grad Kocken heeft eens met zijn lange kar een gat in de Huisselingse Dam gedicht. De kar werd op z’n kant er voor gelegd en moest zo het water tegenhouden.

Stratenmaker Bertus uit Herpen veegde in opdracht van de gemeente (Ravenstein) de kuilen op straat dicht, net als Aard de Kleijn uit Huisseling dat eerder al deed.

Met de kermis in Huisseling liep men álle cafés af!

Met de Ravensteinse kermis vroeger, werden ’s nachts door Herpenaren die naar de kermis waren geweest, langs de route naar Herpen bij alle huizen in Huisseling de bovenlichten ingegooid! (Jan Coenen)

Bertus de Bruijn had met een ongeluk met paard en wagen bij D’n Onderstal twee benen gebroken. Daar had hij uren gelegen voordat Dokter Sluijters kwam en constateerde dat hij toch naar het ziekenhuis moest, alwaar een been werd geamputeerd. Bertus liep later met een houten been. Dit gebeurde voor de oorlog. (Jan Coenen)

Tussen Toon ‘de bakker’ Arts en Hannes van Gaal aan de Hamstraat stond een klein huisje met een heel laag dak. In dit huisje woonden Aart en Ida de Kleijn. Aart en Ida waren broer en zus, vrijgezel, arm en zijn in het huisje van hun ouders blijven wonen. Aart was gemeentewerker. Hij veegde paardenpoep op en maakte kuilen en karrensporen dicht met een kruiwagen, schop en wat zand of grind. Aart werd tijdens zijn werk op de ‘Herpenseweg’ eens aangereden door een fietser, waardoor Aart een hersenschudding opliep. Aart moest daarom op bed liggen. Op een gegeven moment snakte hij naar adem, waarop zijn zus ida dacht dat hij dorst had en hem een fles water aan de mond zette. Door dit voorval stikte Aart en kwam te overlijden.
Ida sukkelde met haar gezondheid. Dokter Sluijters kwam iedere dag langs om haar te helpen. (Anton van Grunsven, Toon Elemans, Jo de Bruijn)

De vijver van de familie Coenen. Bron: Fam. Coenen

Op d’n Onderstal waren al waardjes, maar Janus Coenen liet ze uitgraven tot een mooie grote vijver. Dit werk werd verricht door mensen uit Herpen (Van Rooij, Veld, etc.). Met kiepkarretjes werd de grond ergens anders heengebracht. De kinderen van buurman Wout (Toon en Jan Elemans) probeerden ’s avonds die karretjes uit de rails te trekken. De vijver werd na de oorlog gedempt met het zand van de schuilkelders in de tuin van de familie Coenen. (Toon Elemans, Jo de Bruijn)

Het huis Grotestraat 26 werd eerst gebouwd voor gemeentesecretaris Frans Pouels, maar het viel allemaal te duur uit voor hem. Hij bouwde toen het nieuwe pand Winkelstraat 2 in Ravenstein. De gemeente Ravenstein kocht toen het huis van Pouels en maakte er het burgemeestershuis van. Hier hebben burgemeesters Hoefnagel, Van Weegen, Bonnier en Combée gewoond. De familie Jansen kocht het van de gemeente Ravenstein. (Toon Elemans, Jo de Bruijn)

Op de zolder bij Wout Elemans lag een hardhouten handboog van ‘De Eéndragt’. Waarschijnlijk was het van taxushout. Een bijzonderheid. De kinderen hebben het al spelenderwijs kapot gemaakt. (Toon Elemans)

Heerom Walter Eligius Kocken, broer van moeder Elemans-Kocken, was pater in Mongolië/China en is vroeg gestorven aan de typhus. Hij was van dezelfde orde als bisschop Hamers uit Nijmegen, die werd vermoord bij de Boxeropstanden. Hamers werd tot martelaar verklaard en naar hem werd de Bisschop Hamersstraat genoemd en kwam er bij station Nijmegen Heijendaal een Chinese tempel. (Toon Elemans)

Het werdje op de hoek Hongerveldstraat-Woordstraat (nu fam. Van der Wielen) is door Toon Elemans gedicht met basalt en grond uit de bocht bij de kerk en bij Van Grunsven. De ondergrond in deze bocht was zo slecht dat de straat steeds wegzakte. De onderlaag is toen helemaal verwijderd en vervangen. Het ‘afval’ verdween toen in de werdjes. (Toon Elemans)

Tussen de kerk en de kosterij lag een grote hardstenen steen (Zonder tekst, dus geen grafsteen), waarop Grad van Outvorst na de Hoogmis zijn verhaal deed. Grad was namelijk dorpsomroeper. Hij kwam uit Megen, maar was getrouwd met de Huisselingse Hanna van Houtert. Haar vader Hannes van Houtert was veldwachter in Huisseling.

Toon Kocken was stroper. Hij deed eens kruit in zijn geweer, maar door de as van zijn sigaar was de boel ontploft en had hij zijn gezicht verbrand. Toon was ook taxichauffeur. Hij reed altijd overal tegenaan, omdat hij zo zat te buurten met zijn passagiers en niet voor zich keek.

Aan de Woordstraat 4-6 stond vroeger een dubbel woonhuis, gebouwd in de jaren ’30. De opdrachtgevers waren architect De Wit uit Den Haag en Wim van Pinxteren. Van Pinxteren exploiteerde radiocentrale Sint Jan. De mast stond achter het huis Woordstraat 2 en hij exploiteerde daar ook een mosterdfabriekje. De aannemers van de bouw waren Bertus van Gaal en Grad Kocken. De huizen werden gebouwd op grond van Bertus van Gaal (Bertus woonde met zijn gezin aan de Woordstraat 2). Omdat de opdrachtgevers (De Wit en Van Pinxteren) weigerden te betalen gingen Van Gaal en Kocken failliet. Van Gaal huurde vanaf toen een oude boerderij van de familie Van Roosmalen-Schraven aan de Boschakker. Van Pinxteren verhuisde naar Ravenstein om het Maastheater te gaan exploiteren en verkocht zijn huis aan de familie Bogaerts-van Nuland die een leidekkersbedrijf hadden dat nog steeds bestaat. De schuur tussen nrs. 6 en 10 werd door hen gebruikt voor opslag (tegenwoordig nr. 8). Het andere huis werd verkocht aan De Roer en later aan de familie Van Schaijk-van den Berg. (Diverse bronnen uit Huisseling)

De voormalige Woordstraat 4-6


Het dak van de kerk zou niet stevig genoeg zijn en gaan doorzakken. Er zouden extra balken moeten komen om de constructie te verstevigen. Een stel boeren, waaronder Wout Elemans, gingen naar de kerkzolder om de boel te inspecteren en besloten dat er niets hoefde te gebeuren. Heden ten dage is het dak nog steeds niet doorgezakt! (Toon Elemans)

Huisseling had destijds een vrieskluizenverhuur bij bakker en kruidenier Geutjes. Deze stonden aan de achterzijde van het pand en konden door de inwoners worden gehuurd.

Bij café Kocken aan de Hamstraat 8 hadden ze als één van de eersten in Huisseling een radio (Bas Vos was de allereerste). Daar moest natuurlijk iedereen naar komen luisteren. Ook pastoor Diels kwam vaak in het café naar de radio luisteren. Tijdens het eerste radioprogramma werd gezegd “Jan, draai de lichten uit”. Jan Kocken dacht dat de presentator dat tegen hem zei en hij draaide alle vier de lampen in het café uit!

In de boerderij aan de Burgemeester Van de Wielstraat 1 is een oude voordeur uit de Ravensteinse Walstraat als tussendeur in gebruik. Verder is de trap in de deel afkomstig uit de oude school in Huisseling en de ronde raampjes in de schuur uit het schoolmeestershuis.

Oud draaihek van spoorwegovergang aan de Beving


Bij de spoorwegovergang aan de Beving zaten draaihekken die ’s nachts dicht gingen om het vee tegen te houden (zodat ze niet het spoor opliepen). Er stond ook een wachthuisje. De hele winter kwam er niemand over de spoorweg. Eén van die draaihekken hangt nu aan ’t Kupsel, het straatje bij de familie De Bruijn aan de Beemdenweg. (Henri Elemans)
Zie ook de link: Hek met geschiedenis

Er is nog een originele witterschap in Huisseling. Een witterschap is een natuurlijke drinkplaats voor vee. Het ligt achter het speeltuintje aan de Roesterd/Kromland. Nu is er alleen nog een soort sloot te zien. (Henri Elemans)

Restanten van een witterschap (drinkplaats voor vee)


Zie ook de link: Een bewaard witterschap

In de jaren ’90 werd door Theo Audenaerd een foto gemaakt van Marietje Kocken die de stoep voor de kerk aan het vegen is. De foto werd gebruikt in de gemeentegids van Ravenstein waarin allerlei foto’s van vrijwilligers stonden. In Amsterdam werd deze foto tentoongesteld tijdens een expositie over vrijwiligers in het kader van het ‘Jaar van de vrijwilliger’. De foto heeft zelfs het NOS-Journaal gehaald om reclame te maken voor de expositie!

naar boven