Kunst

Kunstenaar Pierre Timmermans

Kunstwerken in Huisseling

 

Kunstenaar Pierre Timmermans
Pierre Timmermans wordt in 1930 in Eindhoven geboren. Hij trouwt in 1962 met Carla Asselbergs. In 1964 komt hij met zijn vrouw in Huisseling wonen. Zij kopen het houten huisje van Jan en Nellie van Aar-van Vugt aan de Hamstraat 14. Ze krijgen drie kinderen.

Portret van Pierre Timmermans. Bron: Mevr. Timmermans-Asselbergs


Het tekentalent van Pierre wordt al vroeg ontdekt. Al op zijn twaalfde krijgt hij schilderles van kunstschilder Anton van Meurs. Op zestienjarige leeftijd gaat hij naar de Academie voor Beeldende Kunsten in Tilburg. Later haalt Pierre ook zijn bevoegdheid om les te geven. Hij was een veelzijdig kunstenaar en maakte graag (zelf-)portretten. In zijn werk staat de mens in al zijn facetten centraal. Hij was zeer begaan met het lot van vluchtelingen, die door machtsmisbruik en ongelijkheid, voortdurend ontheemd zijn. Pierre is vooral bekend om zijn werken op doek en papier, waarbij hij de volgende technieken gebruikte; acryl, olieverf, aquarel, etsen, potlood en houtskool. Vele inwoners van Huisseling en omgeving hebben werk van Pierre aan de muur hangen. De bekendste zijn onder andere de ansichtkaarten die hij vervaardigde voor de Streek-VVV Noordoost Brabant (Oss), de ets van de Huisselingse kerk en het aquarel dat in het parochiecentrum hangt. Ook knapte hij in 1986 de muurschildering van het knekelhuisje op.

Ontwerp voor het kunstwerk in Vidi Reo, Ravenstein. Bron: Mevr. Timmermans-Asselbergs


Het kunstwerk in Vidi Reo, Ravenstein. Bron: Mevr. Timmermans-Asselbergs


Pierre Timmermans bij zijn kunstwerk in de hal van Vidi Reo, Ravenstein. Bron: Mevr. Timmermans-Asselbergs


Daarnaast maakte Pierre ook beeldende kunst, waaronder een glasmozaïek voor de Boerenleenbank in Langenboom en een betonplastiek voor de Boerenleenbank Huisseling, het gemeenschapshuis Vidi Reo in Ravenstein en de Nederlandse Champignonkwekersvereniging (CNC). Daarnaast ook verschillende koperplastieken, waaronder die voor Huize Maasland in Herpen en veevoederfabriek Jan van Heeswijk in Veghel. Tevens is hij ontwerper van het monument op de appèlplaats van de Commandokazerne in Roosendaal.

Het ontwerp voor het glasmozaïk op de gevel van de Boerenleenbank in Langenboom. Bron: Mevr. Timmermans-Asselbergs


Het plastiek op de gevel van het oude bejaardencentrum Huize Maasland in Herpen. Bron: Mevr. Timmermans-Asselbergs


In 1987 verhuisden Pierre en Carla weer terug naar Bergen op Zoom, alwaar zij voorheen al jarenlang heeft gewoond. Daar maakt hij nog veel mooi werk voor hij de laatste jaren van zijn leven in een verpleeghuis terechtkomt. Tijdens een expositie van zijn werk in dat tehuis, op 4 maart 2007, overlijdt hij geheel onverwacht.

Pierre’s vrouw Carla had aan huis een balletschool. Zoon Ewald volgde aan de Rietveldacademie in Amsterdam een opleiding kunstfotografie.

Tekening van een ridderzwam, gemaakt door Pierre Timmermans in opdracht van CNC. Bron: Mevr. Timmermans-Asselbergs

 

Kunstwerken in Huisseling
Heimweh
In de wei tussen Den Dam en De Beers, vlakbij de rotonde aan de Hamstraat, staat het kunstwerk ‘Heimweh’. Bijna niemand weet wat dit vreemde object is; velen denken aan een verloren haspel of een kabelkatrol. Het gaat hier echter om werk van kunstenaar Hans Venhuizen.
Venhuizen studeerde aan de kunstacademie in Arnhem, samen met Huisselinger Don van Grunsven. Die stelde in de zomer van 1993 voor het kunstwerk in Huisseling neer te zetten, nadat Venhuizen’s kunstwerk uit een Apeldoorn’s park moest verdwijnen. Aan de plaatsing van het kunstwerk is destijds weinig ruchtbaarheid gegeven.
Wanneer je goed naar het kunstwerk kijkt dan zie je in het wiel een huis met een puntdak. Het wiel en het huis symboliseren de voortdurende zoektocht naar een thuis.

Kunstwerk Heimweh Huisseling. Kunstenaar: Hans Venhuizen

De Jongeling van Huisseling
In 1990 besloot de gemeenteraad van Ravenstein in zoveel mogelijk kernen van de toenmalige gemeente een kunstwerk te realiseren. De Werkgroep Cultuur fungeerde als adviesorgaan. Voor Huisseling kwam er een klankbordgroep, waarin inwoners van Huisseling en leden van de Werkgroep Cultuur samen een keuze maakten voor het ontwerp van een kunstwerk. Adriënne de Lange van Bergen-Huige uit Cuijk kreeg de opdracht onder het motto “Zaaien; in de ruimste zin van het woord”.

Voorproefje voor het kunstwerk


De kunstenares wilde wel de vrijheid om dat begrip op haar manier in te vullen. Een zaaiende boer lag erg voor de hand, maar zij zocht verder. Ze wil met haar werk de menselijke gevoelens raken. De houding en uitdrukking van haar beelden zijn belangrijk. Symboliek, emoties en gevoel zijn begrippen die bij haar werken passen. Uiteindelijk werd het kunstwerk geen echte zaaier maar ‘De Jongeling van Huisseling’. De kunstenares over haar werk: ‘Op een oude basaltsteen staat een jongeling op een bol. De jongeling is in balans. Hij kijkt, hij zoekt en hij tuurt. Is hij het kind tijdens zijn spel? Is hij die ouder, die waakt? Is hij die geboren boer, die zijn land observeert? Onder hem ontspruiten bronzen planten. Het lijkt vanzelf te gaan, maar u weet wel beter.’

De Zaaier, de Jongeling en de Worteleter


De bol staat symbool voor Huisseling, die solide plaats op aarde. Van hieruit kun je de hele wereld aan, zoals veel uitgevlogen jongeren bewijzen. Maar Huisseling blijft hun basis. Ze komen telkens weer terug naar ‘huis’. De bol is verguld met echt bladgoud: ‘de gouden uitstraling van het rustige dorp, dat zichzelf blijft in deze jachtige tijd’. De gouden bol komt tevens overeen met de gouden bol op de spits van de kerktoren.
Al tijdens de gildefeesten van september 2001 voerde een groepje Huisselingers een ludieke actie uit door van betonijzer ‘De Zaaier’ te maken en deze op de toekomstige plek van het echte kunstwerk te plaatsen. Tevens kwam er van papier-maché een ‘Worteleter’ naast te staan. Het nieuwe kunstwerk leefde dus echt in het dorp. Op zaterdag 28 september 2002 vond de officiële onthulling van “De Jongeling van Huisseling” plaats. Compleet met toespraken van Henk van der Ven, lid van de klankbordgroep, de kunstenares zelf en de wethouder van cultuur, Cor de Vries. Blaaskapel ‘Bôn Betoozie’ uit Herpen zorgde voor feestelijke muziek, terwijl voor de kinderen een ballonwedstrijd was georganiseerd. De ballonnen kwamen tot onder andere in Nuenen en Valkenswaard terecht. De ballon met de eerste prijs zelfs in Helchteren (B)!

Onthulling van De Jongeling door Henk van der Ven en Bé Kamps


De Jongeling is onthuld! Met Bé Kamps, Henk van der Ven, wethouder Cor de Vries en kunstenares Adriënne de Lange van Bergen-Huige


Het kunstwerk De Jongeling


Helaas wordt in april 2014 het kunstwerk gestolen. Tot nu toe is het spoorloos verdwenen!!

De ‘Madonna van Huisseling’
In 1993 ontstaat bij een aantal inwoners in de regio Huisseling het initiatief voor de oprichting van een Stichting Mariabeeld Rijksweg Ravenstein. Zij stelt zich ten doel om langs de rijksweg A50 ter hoogte van Huisseling een bronzen Mariabeeld te plaatsen. Het beeld zal geplaatst worden aan de Meerstraat en het Sint Lambertusgilde heeft al toegezegd het nodige onderhoud te verzorgen. In het stichtingsbestuur zitten onder andere Jan Coenen en Hein van Schaijk, beiden uit Huisseling afkomstig.

Het waarom van een Madonna langs de snelweg bij Huisseling is volgens de stichting simpel. Vrijwel op iedere plaats waar je van over de Maas Noord-Brabant binnenrijdt, zie je een kapel of Mariabeeld. Bij Grave, Overloon, Moerdijk en ook bij Lith en Lithoijen. Alleen bij Ravenstein, één van de belangrijkste toegangswegen tot Brabant staat nog geen beeld. Volgens hen is de Mariaverering één van de mooiste tradities van Brabant en van alle tijden. Een ontwerp voor het beeld komt van de hand van beeldhouwster Ellen Welten-Louwers uit Heesch. Haar ontwerp werd gekozen uit negen vrijwillige inzendingen van kunstenaars uit de regio, die hiertoe waren uitgenodigd. Het ontwerp van Welten stelt een moderne Madonna voor; een moeder met haar kind op de arm, die met haar vrije hand een uitnodigend gebaar richting Brabant maakt. Omdat de meesten met 120 kilometer per uur voorbij zullen razen kiest men niet voor een gedetailleerd, maar een opengewerkte bronzen beeld dat op een verhoging zal worden geplaatst.

Ontwerp van 'De Madonna van Huisseling' van de hand van Ellen Welten-Louwers


Voor de realisatie is de stichting op zoek naar sponsoren en donateurs. Zij denkt zo’n ƒ 100.000,– nodig te hebben voor het pakweg vier meter hoge beeld. Er wordt voortvarend gestart met het inzamelen van giften. In het comité van aanbeveling hebben onder andere de bisschoppen Mgr. J. ter Schure en Mgr. J. Bluyssen zitting en Tweede Kamerleden Mr. Ing. W.G.J.M. van de Kamp en mevrouw M.J.J. Roosen-van Pelt.

In 2002 komt het stichtingsbestuur tot de conclusie dat al hun inzet niet hetgeen teweeg had gebracht als zij negen jaar eerder voor ogen had. Het saldo is na al die jaren ontoereikend om een heus Mariabeeld te kunnen plaatsen. Bovendien zakt de moed bij hen in de schoenen.
‘Hoe nu verder?’ vragen ze zich af. ‘Hoe stellen we al die genereuze mensen die geld hebben gestort niet teleur?’ Men kwam toen op het idee om contact te zoeken met verpleeghuis De Nieuwe Hoeven in Schaijk. Had men belangstelling bij een Mariakapelletje in de tuin van het tehuis?
Het stichtingsbestuur is toen met de leiding van De Nieuwe Hoeven overeengekomen om daar een Mariakapelletje te bouwen. De kas van de stichting bezat hiervoor wel voldoende middelen.
Het houten kapelletje is een ontwerp van Geert Castenmiller uit Koolwijk. Het kapelletje is rolstoeltoegankelijk en bezit twee bidstoelen en glas-in-lood ramen. Het beeld, een Lolischelder Madonna van 83cm. hoog , is door pastor Verschuren in Kevelaer gekocht. Op zaterdag 25 mei werd het nieuwe kapelletje ingezegend. De stichting wordt ontbonden.

naar boven