Ballet

Balletschool Terpsichore in Huisseling

Inleiding
Tussen 1964 en 1987 had Huisseling een professionele balletschool onder leiding van Carla Timmermans-Asselbergs. De balletschool had de naam Terpsichore, genoemd naar één van de muzen uit de Griekse mythologie, wat betekent ‘Zij die graag danst’. In onderstaande bijdrage schetst Hanneke Kuijpers haar persoonlijke verhaal over de Balletschool. Gedurende 27 jaar (1960-1987) was zij actief ‘leerling’ van de school.

In 1964 kwam Carla samen met haar man Pierre, kunstschilder en beeldend kunstenaar, in Huisseling wonen. Carla ging kijken naar een balletuitvoering die werd georganiseerd door het Katholiek Vrouwengilde in Ravenstein. Er werden destijds ook balletlessen gegeven in de gymzaal van de Sint Josefschool. Carla nodigde het bestuur uit om te komen kijken naar een uitvoering van haar balletschool in Oosterhout, waar zij sinds 1958 les gaf. Men was onder de indruk en vroeg haar om de lessen in Ravenstein over te nemen. Ze vond dat de leerlingen dan ook echte balletpakjes en balletschoentjes zouden moeten dragen, wat het bestuur van het Vrouwengilde wat overdreven vond. Het resultaat was dat Carla zelf een eigen balletschool startte. Dit had als groot voordeel dat vanaf 1964 meisjes waarvan de moeders lid waren van de Boerinnenbond (en dat gold voor de meeste meisjes uit Huisseling) ook lid konden worden.

Balletzaal en atelier aan de Hamstraat
Een echt goede locatie was er eerst niet, achtereenvolgens werden de lessen gegeven in het zaaltje bij de Keurvorst, het Stationskoffiehuis en boven in het oude gemeentehuis. Uiteindelijk bouwde de familie Timmermans een ‘schuur’ achter hun huis in de Hamstraat, die ze (illegaal) inrichtten als balletzaal annex atelier. Compleet met barres en spiegels. De balletschool groeide uit tot zo’n 120 leden. Voor veel meisje en een enkele jongen waren de balletlessen de eerste kennismaking met klassieke muziek. Hét grote doel was de tweejaarlijkse uitvoering. Samen met Wicky van der Meulen uit Huisseling werd de muziek verzorgd en de belichting werd verzorgd door de eveneens uit Huisseling afkomstige Cor van Zuijlen. Zuster Leonita ving de kinderen van Carla tijdens de lessen op wanneer Pierre niet thuis was en hielp mee in de kleedkamers. In Vidi Reo zijn tussen 1967 en 1974 vier opvoeringen gegeven; Rosella’s avontuur, De tovervisjes, De belevenissen van Joyce en Prinses Marjolijntje. Na 1974 was het podium van Vidi Reo te klein geworden en week men uit naar het ‘echte’ toneel van De Lievekamp in Oss. Hier werden tussen 1976 en 1985 de opvoeringen; De geheimzinnige pop, De toverbril, Olaf de schoenpoetser, We noemen haar Conchita en De ontmoeting van Tamara vertoond.

Avondvullende sprookjes
Voor elke uitvoering schreef Carla zelf een avondvullend sprookje. Bij dat verhaal zocht ze zelf muziek en dansen. Iedereen, jong of oud, dik of dun, talent of geen talent mocht meedansen. Carla naaide zelf alle kostuums, vaak versierd met honderden handgenaaide pailletjes. Pierre zorgde voor de prachtige decors, de attributen, zoals de zeepaardenhoofdjes, schuimrubberen vissen en de hoofdbedekking voor de maanmannetjes. Bovendien werden de hoofdrolspelers door hem professioneel geschminkt. ‘Het was een feest om aan zo’n uitvoering mee te mogen doen. De extra repetities vooraf, de spanning in de kleedkamers en tenslotte de trots om op dat grote toneel te mogen staan in je mooie kostuum. Het applaus en de bewondering van je ouders en alle anderen! Een niet te vergeten ervaring!’ Behalve de tweejaarlijkse uitvoeringen werkte Carla, met wisselende groepjes danseressen, mee aan de Osse Revue en de operette in Veghel. Ook werden dansen uitgevoerd voor zieken en kerstvieringen in de kerken van Ravenstein en Huisseling. Jammer genoeg kreeg Carla schouderproblemen en omdat ook Pierre ernstige reuma kreeg, zijn zij in 1987 teruggegaan naar hun geboorteplaats Bergen op Zoom. Huisseling raakte daarmee niet alleen zijn balletschool kwijt, maar ook twee markante en graag geziene inwoners.